Ο σεβασμός μιας ομάδας φαίνεται & μετά το 90΄

Υπάρχουν ομάδες που μπαίνουν σε ένα γήπεδο, αγωνίζονται, φεύγουν & αφήνουν πίσω τους τα αποδυτήρια σε κατάσταση που… δύσκολα περιγράφεται.

Μπουκάλια, ταινίες, χαρτιά, σκουπίδια & κάθε λογής… «αναμνηστικά» πεταμένα παντού δεν είναι εικόνα ομάδας. Δεν είναι θέμα καθαριότητας. Είναι θέμα σεβασμού & παιδείας.

Γιατί όταν φοράς μια φανέλα, δεν εκπροσωπείς την ομάδα σου μόνο μέσα στο γήπεδο. Την εκπροσωπείς & έξω από αυτό με τη συμπεριφορά σου.

Γιατί τελικά, ο χαρακτήρας μιας ομάδας δεν φαίνεται μόνο από το πώς αγωνίζεται. Φαίνεται κυρίως από το τι αφήνει πίσω της.

«Κύριοι», τα αποδυτήρια δεν είναι δικά σας. Σεβαστείτε τα. Και κυρίως, σεβαστείτε αυτούς που θα μπουν μετά για να τα καθαρίσουν.

Τα αποδυτήρια δεν είναι χωματερή!

Και τελικά, υπάρχει ένας πολύ απλός τρόπος να καταλάβεις τι αφήνει πίσω της μια ομάδα:

Δεν κοιτάς μόνο το αποτέλεσμα στον πίνακα. Κοιτάς & το αποδυτήριο που άφησε.

Κάποιοι, δυστυχώς, αφήνουν περισσότερα από ένα σκορ… αφήνουν & την παιδεία τους.

ΥΓ. Το συγκεκριμένο κείμενο γράφτηκε με αφορμή αγώνα στο γήπεδο μας, όπου αντίπαλος ήταν μια ομάδα αποτελούμενη από παιδιά 17 ετών. Γιατί το ποδόσφαιρο δεν τελειώνει στο τελευταίο σφύριγμα. Ο σεβασμός, όμως, πρέπει να συνεχίζεται & μετά από αυτό.

Γιατί μπορεί να είναι μικροί σε ηλικία, αλλά κάποιοι φαίνεται πως έχουν ακόμη πολλά να μάθουν για το τι σημαίνει να είσαι «μεγάλη» ομάδα!!!