«Οὐ τὸ νικᾶν, ἀλλὰ τὸ καλῶς ἀγωνίζεσθαι»
ΑΕ Χαλανδρίου – Άρης Καλαμακίου 2-3: Όταν το ποδόσφαιρο πληγώνεται
Στον 15ο αγώνα του πρωταθλήματος, η ΑΕ Χαλανδρίου φιλοξένησε τον Άρη Καλαμακίου σε ένα ματς που δυστυχώς δεν θα μείνει στη μνήμη για το ποδόσφαιρο, αλλά για την αδικία!!!
Παρά τις απουσίες βασικών παικτών, η ομάδα μας μπήκε στο γήπεδο με πάθος, ένταση & αποφασιστικότητα. Από τα πρώτα λεπτά φάνηκε ποιος ήθελε περισσότερο τη νίκη. Η πίεση απέδωσε καρπούς & πολύ νωρίς μόλις στο 3’ο Γιώργος Καλογερίας έδωσε το προβάδισμα στην ΑΕ Χαλανδρίου γράφοντας το 1–0 μέσα σε αποθέωση.
Λίγο αργότερα, σε μια άτυχη φάση μετά από απόκρουση του τερματοφύλακά μας στην επαναφορά ο Άρης ισοφάρισε σε 1–1. Η ομάδα μας όμως δεν λύγισε. Αντίθετα, ανέβασε ρυθμό, κυριάρχησε στο γήπεδο & ο Νίκος Κύρου πέτυχε το 2–1 με σουτ στο 19’ μετά από εκτέλεση κόρνερ του Μανώλη Παπατριαντάφυλλου, πηγαίνοντας στα αποδυτήρια στο ημίχρονο με απόλυτα δίκαιο προβάδισμα & εξαιρετική ψυχολογία.
Στο δεύτερο ημίχρονο η ΑΕ Χαλανδρίου μπήκε ίσως στα καλύτερά της εδώ & πολύ καιρό. Οι παίκτες ήταν αποφασισμένοι να «καθαρίσουν» το παιχνίδι & να επιβληθούν πλήρως. Όμως, ένα «τυχαίο» γκολ (σέντρα του αντιπάλου του Άρη) έφερε το 2–2, σε μια φάση που δεν αντικατόπτριζε την εικόνα του αγώνα.
Και τότε συνέβη το αδιανόητο: Σε επίθεση του Άρη Καλαμακίου, η βοηθός σηκώνει το σημαιάκι της για οφσάιντ — όχι μία, αλλά δύο φορές!! Οι παίκτες της ΑΕ Χαλανδρίου σταματούν, όπως ορίζει ο κανονισμός, θεωρώντας πως η φάση έχει τελειώσει. Οι αντίπαλοι όμως συνεχίζουν & σκοράρουν. Κι όμως, ο διαιτητής μετρά κανονικά το γκολ ενημερώνοντας πως εκείνος έχει τη τελευταία απόφαση, ακυρώνοντας ουσιαστικά την απόφαση της επόπτριας.
Το πιο απογοητευτικό δεν ήταν μόνο η απόφαση, αλλά & όσα ακολούθησαν. Όταν οι παίκτες & οι άνθρωποι της ομάδας ρωτούσαν την επόπτρια αν είχε σηκώσει το σημαιάκι, εκείνη επέλεξε τη σιωπή. Δεν βρέθηκε το θάρρος να ειπωθεί η αλήθεια – έστω ότι η φάση είχε σταματήσει από τους παίκτες επειδή το σημαιάκι σηκώθηκε. Ακόμη κι αν το αποτέλεσμα δεν άλλαζε, η αλήθεια όφειλε να ειπωθεί.
Παρόλα αυτά, τα παιδιά της ΑΕ Χαλανδρίου δεν τα παράτησαν. Πάλεψαν μέχρι το τελευταίο λεπτό, με ψυχή & αξιοπρέπεια, προσπαθώντας να ανατρέψουν την κατάσταση. Δεν τα κατάφεραν & το παιχνίδι έληξε 2–3, όμως το ήθος & η μαχητικότητα της ομάδας μας ήταν εκεί.
Δυστυχώς, αυτή η κατάσταση φέτος έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Ακυρωμένα πέναλτι, τραγικές διαιτητικές αποφάσεις, αδικίες που συσσωρεύονται & πνίγουν την προσπάθεια μιας ομάδας που παλεύει μέσα στο γήπεδο. Ό,τι κι αν κάνουμε, φαίνεται πως κάποιοι φροντίζουν να το αναιρούν…
Και κάτι ακόμη: στο γήπεδο της ΑΕ Χαλανδρίου δεν υπάρχει χώρος για ανθρώπους που υποτιμούν τα παιδιά, που γελούν ειρωνικά & κοροϊδεύουν την προσπάθειά τους. Όσοι δεν σέβονται τον ιδρώτα, το πάθος & την αγάπη για τη φανέλα, καλύτερα να μένουν εκτός γηπέδου.
Η ΑΕ Χαλανδρίου δεν είναι μόνο μια ομάδα. Είναι οι άνθρωποί της. Αν & σήμερα στεναχωρέθηκαν, φώναξαν & απογοητεύτηκαν από τη διαιτησία…
«Οὐ τὸ νικᾶν, ἀλλὰ τὸ καλῶς ἀγωνίζεσθαι»
δηλαδή: «Σημασία δεν έχει να νικάς, αλλά να αγωνίζεσαι τίμια»
Ευχαριστούμε από καρδιάς τον φίλαθλο κόσμο μας που γεμίζει το γήπεδο, στηρίζει με σεβασμό & δίνει δύναμη στα παιδιά μας να παλεύουν σε κάθε αγώνα. Η παρουσία σας είναι η μεγαλύτερη νίκη μας!!!
Η ΑΕ Χαλανδρίου θα συνεχίσει. Θα συνεχίσει να παλεύει, να παίζει ποδόσφαιρο & να αποδεικνύει ότι, ακόμη & μέσα στην αδικία, μπορεί να σταθεί όρθια. Γιατί αυτή η ομάδα δεν ορίζεται από τα σφυρίγματα, αλλά από την καρδιά της 💚
Και αυτή… είναι μεγάλη!!!
ΑΕ Χαλανδρίου – Δημήτρης Λειβαρτζινός: Αντώνιο Τόλα, Πέτρος Κοκκάκης, Πέτρος Φιλιππόπουλος, Γρηγόρης Κόκκινος (79’ Στέφανος Λιβάνιος), Νίκος Κύρου, Αντώνης Κολοκυθάς (79’ Στέφανος Λιβάνιος), Νίκος Λουκάς, Γιώργος Καλογερίας, Νίκος Τζήμας, Μανώλης Παπατριανταφύλλου, Σταυρίλειος Καφτάνηs (70’ Γιώργος Κοντοές)
Επόμενη αγωνιστική υποδεχόμαστε την ομάδα της Αγίας Παρασκευής